ජැක්ගේ බෝන්චි වැල වෙන්න හිතුනා...

ඉරිතැලී වියලුනු පොලොව සීතල සුලඟක් හමාගෙන එනකන් ලොකු බලාපොරොත්තුවකින් අහස බලාගෙන හිටියා, ඒ සීතල සුලඟ එක්කම ඔන්න වැහි බින්දු එක එක අර පොලව සිපගන්නකොට තිබුනු දාහක් වේදනාවන් නැති වෙන්න පටන් ගත්තා, ඒ වැස්ස දීපු පණ නිසා ඔන්න පුන්චි පැලයක් අර තෙත් උනු පොලොවෙන් මතු උනේ වැස්ස ආපු ඒ අහසට ගිහින්  ඒ අහසෙදි මල් පූදින්න හිතාගෙන,වැස්ස වැඩි වෙන්න වෙන්න මේ පොඩි පැලේ අහස අල්ලන්න යන්න පටන් ගත්ත, ඒත් වැස්ස ටික ටික වෙනස් උනා,විදුලි කොටන්න පටන් ගත්ත අර සීතල සුලඟ තවදුරටත් සීතල උනේ නැහැ, වැස්ස වෙනස් උනා, ආපු සුලඟ ඉබේම අතුරුදහන් උනා,වැස්ස පන දීපු ඒ ජීවිතේ වැස්ස දාල යනවා,ආයිත් වැස්සක් ආවත් අහස අල්ලන්න කලින් තමන්ව දාල යන්න යයි කියල පැලේට දැන් තේරෙනවා, ජැක්ගේ බෝන්චි වැල වගේ වැස්ස එක්ක මිතුරු වෙලා අහසට යන්න හිතුවත් ඒක "මායා බෝන්චි වැලක්" කියන එක පස්සෙයි මතක් උනෙ, ඒක මායාවක්, අර පැලේ සදහටම මියැදෙන්න තීරණය කළා,,,,,,,,,

tharaka